Ayçiçeğinin 7 çeşit ruh halinden 2.si.

 

Beni babam doğurdu ruhundan, dedi ayçiçeği

Böylece ikinci kez gelmiş oldum dünyaya,

Aynı zihinden, farklı beklentiler ve umutlarla,

Ancak ayrımsız sancılarla.

Yalnızca ellerim değil babamınkilere benzeyen bu yüzden.

Annem bundan çok sık kırılır bana,

Dilimin altında birikir kirli kelimeler.

Ufacık bir anda dağ olur taşarım içimden.

Ona bakarken nefretimle sevgimin içe içeliği bundandır.

Yazamıyorum ve pek düşünemiyorum bu sıralar,

Sahi ayçiçeklerinin düşünmesi gerekir mi,

Keşke gerekmese boynum büküldüğü yerden kopup düşse .

En kötü senaryoya hazırlıyorum kendimi,

Bazen en kötü iyidir gerçeklerden diyorsun.

Yine de bu sürekli bir kısır döngü,

Dövüyor ruhumu , dedi Ayçiçeği.

"Seni onaran da yıpratan da aynı damardan akan kandır."