Gün ayar mı nedensizce?

Sonra insan, aniden fark etti istemeyi unuttuğunu ,
Yan yana yürüyen bedenlerde bir şüphe hali mevcuttu.
Gün  alacalığını kaybediyordu.
Yeni bir hikaye anlatmalısın ki yeniden inanmalıyım, dedi kör.
Çamların arasından geçerek ırmağa vardılar.
Yol  önümde bitse içimde bitmiyor, dedi kör. 
Işığa bak! ışığa bak, diye bağırdı öbürü. 
Su öyle sakince süzülüyordu ki taşlar arasından,
Taşların bu okşamayla uykusu geliyordu . 
Yeniden doğacak gün, dedi kör. 
Nereden biliyorsun, nereden bu emniyet, diye sordu öbürü. 
Aralarında hafif bir gerginlik hali mevcuttu.
Yalnızca öyle olmasını istiyor olmalıyım, dedi kör.
Görmemek aydınlığı istemeye mani mi? 
Günün düzülmesi güneşten değil mi? 
Sonra insan, aniden fark etti istemeyi  unuttuğunu.