Nedensiz müptelasıyız hepimiz başka dertlerin.

 

Çocukların ilaca merakı olur bilirsin, 

Hasta olan çocuklar dışındaki çocukların...
Hani hiç hasta değilken bir hap içse daha iyi olacak gibi gelir bazen insana.
Ağrı kesici şekere dönmüştür bağışıklık kazanmıştır tesirine karşı,
Ve bağımlılık dozuna.
Ben müptelası olmaktan gocunmuyorum alternatif yolların,
Ama güzellemesine de öyle karşıyım.
Söndür o sigarayı, duman; göğün soğuğuna karşı, göğsünün sıcaklığından yükselsin.
Aradığın şeyi asla iki parmağının arasına sıkıştırdığın o çöpte bulamayacaksın.
Aldanma babana, o da vicdanıyla kendince hesaplaşsın.
Ben  müptelasıysam tüm belaların biliyorum ne demiş arif sana çıkacağımız için.
Keşke yol bu kadar dolambaçlı, yüreğim bu kadar ağır ve kırılgan olmasaydı.
Avuçlarımın içine alıp onu, koşabilseydim tur dağına.
Çobanın selamını ve tüm sevdiklerimin selametini getirerek.
Nedensizce tutunduğum tüm dallardan bir merdiven yapıp,
Onu da cebime atıp çıksaydım kuyudan,
Beyaz bir ata ve atın üstünde bir adama nasıl ihtiyaç duymuyorsa aşk,
Yelesinden tuttuğu rüzgarla sana gelebiliyorsa burağa binen.
Öyle işte ben de ondan istiyorum.