Nedensiz doğmaz ki kimse.

 Ellerim mevsimin karnında,

Gıdıklıyorum onu usulca, 

Islak karnı şekilleniyor avuçlarımda.

Bir yuvarlak yapıyorum önce, 

Sessiz, serin ve yumuşak.

Yuvarlaktan bir adam doğuruyor mevsim.

Ancak kötü haber tez verilmeli mi?

Nasıl söylenir ki mevsime,

Zaman mı gösterse gerçeği.

Güneşin hükmüyle toprağa karışacak,

Mevsimin doğrulttuğu.

Ölümü, baharı getirse de.