Lotus'a nedensizce aşikâr edilenler.

 Lotus, 

Adın, benim için tüm sevgi sözcüklerini kendi başına içinde barındırırken başına bir sevgili eklemeyi sahte buluyorum. Bugün eski defterleri kurcaladım biraz, sana her ay yalnızca bir mektup yazma sözümü bozmamak için kelimeleri öyle imtina ederek seçiyorum ki neredeyse bu ay bir mektup yollayamayacaktım. Eski defterleri kurcaladım ve şöyle bir not düşmüşüm nisan yağmurlarında ıslanırken; " İnsan; yazmak için,  heyecanlanmak için her gün çevresine bakar ve arar. Gerçekten hikâyesi anlatılmaya değer kim var, diye. Oysa önce aynada her gün gördüğü çehreye bir gülümseme bahşetse ve onu yaşamaya davet etse, yaşam bir anda kendini anlatan bir hikâyeye dönüşür. Bazen dibe inmenin böyle bir farkındalığı gün yüzüne çıkardığı olur.  Gerçekten yaşamı değerli kılıyor muyum diye kendine sorarak başlar işe, sonra ziyan ettiği onca dakikayı fark eder ve kendine yüzlerce iş üretir." Umarım yaşamak bu satırları yazmaktan kolaydır Lotus. Umarım aynadaki çehrene benim seni gördüğüm gibi görerek büyük bir gülümseme bahşediyorsundur. Gerçek ve yaşanılmış bir gün ayaklarında kalan son sızıdan anlaşılır. Kendinden saklama gerçeği. Eğer başarırsan bu bir günü iyi yapmak için yetmez mi?